Każdy ma kilka twarzy. Każdy coś ukrywa. Każdy czegoś się boi.
Najwięcej ukrywamy przed najbliższymi. Nie chcemy,aby się nas wystraszyli bądź nas znienawidzili. To jest w naszej głowie. Jednak każdy potrzebuje wolności. Jednej chwili gdy może być sobą. Gdy może robić to co chce i nikt mu tego nie broni. Tylko czy chowanie się z własną naturą jest prawidłowe? Czy nie należałoby pokazać wszyscym jacy jesteśmy naprawdę? Wtedy byśmy dowiedzieli się, kto nas naprawdę akceptuje. Kto kocha nas takimy jakimi jesteśmy.
Po prostu nas akceptował pomimo wszystkiego. Kto by kochał naszą obezwładną dzikość. Tak po prostu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz